Maasheggen

De laatste tijd heb ik het wandelen ietwat verwaarloosd. Nu wandel ik dagelijks wel in het kader van woon-werk verkeer maar dat is natuurlijk iets anders dan recreatieve wandelsport.

Vanwege de eerste Formule 1 race van het seizoen in Australië was ik vroeg uit de veren en dat opende geleijkertijd perspectieven voor een mooie wandeling. De wandelingen op mijn to-do-stapeltje vergden allen een te lange reistijd en zodoende speurde ik in alle vroegte op het internet naar een geschikte route. Mijn keuze is uiteindelijk gevallen op de NS-wandeling “Maasheggen” in Noord-Brabant ergens tussen Venlo en Nijmegen.

Station Boxmeer

Station Boxmeer

De Maaslijn van Veolia Transport brengt mij naar Boxmeer alwaar Prins Twan d’n Urste nog steeds resideert; in Brabant krijgen ze schijnbaar geen genoeg van Carnaval. Het vernieuwen van de bestrating bij de Sint Petrusbasiliek maakt van de route kortstondig een hindernisbaan maar dat belet mij niet om het dorp te verlaten nabij Kasteel Boxmeer. Het voormalige Maasziekenhuis is nu enkel nog huisvesting van de Congregatie van de Zusters van Julie Postel. Het alternatieve pad van het Maas- en Peelliniepad maakt een grote bocht om het kloostercomplex en dat geeft mij de gelegenheid om vanuit diverse hoeken een aantal foto’s te maken. Langs de boorden van de Maas gaat het zuidwaarts tot aan de stuw van Sambeek. Terwijl een groot containerschip het hoogteverschil tracht te overbruggen passeer ik het immense waterwerk.

De Congregatie van de Zusters van Julie Postel

De Congregatie van de Zusters van Julie Postel

Na de stuw vervolg ik mijn weg richting Vierlingsbeek door het Maasheggenlandschap. Ik doorkruis gebiedjes met prachtige namen zoals de ‘Groeningsche en Vortumsche Bergen’ en de ‘Zoete- en Zurepasweiden’. Benamingen die niet zouden misstaan in een avontuur van Ollivier B. Bommel, ‘met uw welnemen’. Nabij Vierlingsbeek loop ik een tijdje over het Pieterpad om deze aan het begin can de bebouwde kom weer te verlaten.

Stuw van Sambeek

Stuw van Sambeek

Eenmaal op het kleine station gearriveerd hoef ik niet lang te wachten op de trein naar het zuiden. Het gemis aan degelijke wandelkilometers openbaart zich in de vorm van spierpijn. Het is maar goed dat ik dit jaar de Kennedymars aan mij voorbij laat gaan….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: